Gdyby świat pełen świateł
Był ich pełniejszym wymiarem
W kącie w błękicie, tęczy
Migocącej, nikt uwagi nie wręczy
Kryształowy klosz ciepłych płomieni
I choć nikt przeszłości nie odmieni
Mogę być i patrzeć, słuchać melodii
Szumu miliona słów
Setek w jednym momencie
Aż legnę
W omdleniu
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz