Po raz kolejny słowo złamane
W przypływie emocji powiedziane
Zapewnione zwrotem czułym
Dławi nieufna strona
Dziecięcej ufności zapędy
Lecz ciemność nie skruszy
Jasności do minuty statniej
Gdy wszystko w proch i pył
Zamienia zgubny
Znowu mam wrażenie że kochać to niszczyć samego siebie. Wykruszać.
Nie znosze tej swojej dziecięcej strony, co wszystko wybaczy i zaufa ponownie.
Dlaczego nigdy nie układa sie dobrze we wszystkich trzech sferach? Dlaczego gdy w szkole i w domu jest ok to coś musi wbijać nóż. Może zasłużyłam...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz